Ο Μοχάντας Καραμτσάντ Γκάντι γενήθηκε στο Πορμπαντάρ της Δυτικής Ινδίας το 1869 και πέθανε στο Νέο Δελχί το 1948. Το όνονα Μαχάτμα, που στα σανσκριτικά σημαίνει Μεγάλη Ψυχή του το έδωσε το 1915 ο Ινδός νομπελίστας ποιητής και φιλόσοφος Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ.
Το 1881 εισήλθε στο Γυμνάσιο Alfred High School και δύο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε την Καστουρμπάι. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά το Χαριλάλ (1888), το Μανιλάλ (1892), το Ραμντάς (1897) και τον Ντεμντάς (1900).
Το 1887 πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις στο κολέγιο Samaldas άλλα παρακολούθησε μόνο ένα εξάμηνο γιατί δεν του άρεσε, γι αυτό το 1888 αποφάσισε να πάει στο Λονδίνο για να σπουδάσει νομικά. Το 1891 επέστρεψε στη Βομβάη όπου δεν κατάφερε να σταδιοδρομήσει επαγγελματικά γι αυτό το 1893 ανέλαβε μια δικαστική υπόθεση στη Νότια Αφρική. Εκεί βρέθηκε αντιμέτωπος με το φυλετικό διαχωρισμό του απαρτχάιντ που εκδηλωνόταν από τους λευκούς εποίκους εναντίων των έγχρωμων ντόπιων και Ινδών μεταναστών και αυτό τον οδήγησε να δραστηριοποιηθεί πολιτικά με στόχο την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Στην Αφρική έμεινε είκοσι χρόνια και για πρώτη φορά άρχισε να διδάσκει την τακτική της παθητικής αντίστασης.
Το 1914 η κυβέρνηση έκανε αρκετές παραχωρήσεις στις απαιτήσεις του Γκάντι ο οποίος τότε αποφάσισε να επιστρέψει στη χώρα του την Ινδία.
Όταν ξαναγύρισε στην πατρίδα του το 1914, ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα μέσα στο κόμμα του Εθνικού Ινδικού Κογκρέσου υποστηρίζοντας ότι η Ινδία ήταν ώριμη για να αυτοκυβερνηθεί. Οργάνωσε ομάδες οπαδών για να αγωνιστούν εναντίον της πολιτικής και κοινωνική αδικίας. Στο μεταξύ προσπαθούσε να συμφιλιώσει τους Ινδούς με τους Μουσουλμάνους, αλλά το 1922 τον συνέλαβαν οι Άγγλοι. Δύο χρόνια μετά βγήκε από τη φυλακή. Αφού αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική ζωή, περιηγήθηκε σε ολόκληρη την Ινδία για να πείσει όλους για την κατάργηση των καστών.
Ένα καινοτομικό τρόπο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από αβλαβείς ιούς, οι οποίοι μετατρέπουν την μηχανική ενέργεια σε ηλεκτρική, ανέπτυξαν αμερικανοί ερευνητές.
Το επίτευγμα ανοίγει το δρόμο για μικροσκοπικές συσκευές που θα τροφοδοτούνται από βιολογικής προέλευσης πηγές ενέργειας, τις οποίες ο καθένας θα φέρει συνεχώς πάνω του.
Έρχεται έτσι π.χ. ένα βήμα πιο κοντά κάτι που ως τώρα εθεωρείτο επιστημονική φαντασία: να φορτίζει κανείς το κινητό τηλέφωνό του απλώς με το να περπατά έχοντας στη σόλα του παπουτσιού του ενσωματωμένη μία μικροσκοπική βιο-γεννήτρια λεπτή σαν φύλλο χαρτιού (οι ιοί απλώνονται πάνω σε ένα τέτοιο «φιλμ»).
Η ανακάλυψη θα μπορούσε να έχει πολλές ακόμα εφαρμογές στο μέλλον.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας - Μπέρκλεϊ και του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλεϊ του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον καθηγητή βιολογικής μηχανικής Σέουνγκ-Γουκ Λι, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό νανοτεχνολογίας "Nature Nanotechnology", δημιούργησαν μια μικροσκοπική βιολογική γεννήτρια που παράγει αρκετό ρεύμα για μια μικρή οθόνη υγρών κρυστάλλων.

Ο ιδιοκτήτης αυτού του ξεχωριστού εστιατορίου είναι ο Άγγλος ινδικής καταγωγής Sonu Shivdasani, ο οποίος συμβουλεύει τον κόσμο να απολαμβάνει με αργούς ρυθμούς το φαγητό του.
Ένας πραγματικά εντυπωσιακός μαρκαδόρος που επινοήθηκε από την Κορεάτισα σχεδιάστρια Jinsu Park. Ο μαρκαδόρος αντιγράφει οποιοδήποτε χρώμα από το περιβάλλον και είναι έτοιμος για να ζωγραφίσει με το ίδιο ακριβώς χρώμα.

Η λειτουργία του είναι πανομοιότυπη με αυτή του επιλογέα χρώματος (color picker) του photoshop και άλλων παρόμοιων προγραμμάτων.
Το χρώμα επιλέγεται από έναν αισθητήρα RGB που είναι ενσωματωμένος στο μαρκαδόρο και στη συνέχεια το κόκκινο, πράσινο και μπλε μελάνι αναμειγνύονται με την κατάλληλη αναλογία για να παράξουν το επιθυμητό χρώμα.
Για τους μαθητές του 3ου Λυκείου Μυτιλήνης, που κατέκτησαν τη δεύτερη θέση στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Διαστημικής CanSat, δεν ήταν καθόλου αδύνατο. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στη Νορβηγία, με τη συμμετοχή δεκατεσσάρων σχολικών ομάδων από διάφορες χώρες της Ευρώπης. Το 3ο Λύκειο Μυτιλήνης ήταν η μόνη αποστολή που εκπροσωπούσε την Ελλάδα. Την πρώτη θέση στο διαγωνισμό κατέκτησε η ομάδα της Σκωτίας, ενώ τρίτοι ήρθαν οι Πορτογάλοι.
Ο δορυφόρος «Icaromenippus 3D», που δημιούργησαν οι Έλληνες μαθητές, κατάφερε να βρεθεί ένα χιλιόμετρο πάνω από το έδαφος της Γης και να απεικονίσει τρισδιάστατα τις λήψεις που έλαβε. Το «ταξίδι» του «Icaromenippus 3D» πραγματοποιήθηκε στην χιονισμένη περιοχή Άντεα, στο βορειότερο κομμάτι της Νορβηγίας, στον Αρκτικό κύκλο. Ο δορυφόρος είναι ο τρίτος που κατασκευάζει το συγκεκριμένο σχολείο –εξ ου και το 3D στο όνομά του, που έχει διττή σημασία, αφού δεν αναφέρεται μόνο στις τρισδιάστατες φωτογραφίες που τραβά ο Ικαρομέννιπος αλλά και στο "third".
«Ήταν μια φοβερή εμπειρία!» δήλωσε ενθουσιασμένος ο μαθητής Ηλίας Ψυρούκης, υπεύθυνος για την τρισδιάστατη απεικόνιση και την ανάπτυξη λογισμικού. «Δύο ημέρες δεν κοιμηθήκαμε καθόλου, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Είμαστε συνέχεια μέσα στα χιόνια, σε ένα πολύ ωραίο τοπίο, καταφέραμε να κολυμπήσουμε κιόλας στα παγωμένα νερά. Νομίζω πως όσα είδαμε και ζήσαμε δεν τα έχει δει κανένας άλλος και νιώθουμε πολύ τυχεροί» τόνισε χαρακτηριστικά ο Ηλίας Ψυρούκης.
Επικεφαλής της ομάδας του 3ου Λυκείου Μυτιλήνης, που συνόδευσαν την αποστολή των δέκα μαθητών, είναι ο καθηγητής Γιώργος Κοντέλλης και ο διευθυντής του σχολείου Μιχάλης Καπιωτάς.
Το «Turanor Planet Solar» είναι το μεγαλύτερο ηλιακό σκάφος που έχει ναυπηγηθεί ποτέ και το μοναδικό που επιχείρησε να κάνει τον περίπλου της Γης. Έχει μήκος 32 μέτρα και πλάτος 15 μέτρα ενώ διαθέτει πτερύγια με φωτοβολταϊκά πάνελ τα οποία καταλαμβάνουν έκταση 500 τετραγωνικών μέτρων. Πρόκειται για ένα καταμαράν εφοδιασμένο με φωτοβολταϊκά συστήματα το οποίο έχει ως μόνη κινητήρια δύναμη την ηλιακή ενέργεια.
Το ηλιακό πλοίο ναυπηγήθηκε στο Κίελο της Γερμανίας και ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2011 από το Μόνακο για να κάνει τον περίπλου της Γης. Σε δέκα μέρες πέρασε τον πορθμό του Γιβραλτάρ με κατεύθυνση τα Κανάρια νησιά. Ύστερα ξεκίνησε ο διάπλους του Ατλαντικού και έφτασε στις Ολλανδικές Αντίλλες και χρειάστηκαν 12 ακόμα ημέρες για να φτάσει στο Μαϊάμι. Αφού παρέμεινε για λίγες μέρες στο λιμάνι του Καν Καν στο Μεξικό εισήλθε τελικά στο κανάλι του Παναμά.
Το Turanor Planet Solar έχει ήδη πλεύσει 31.189 μίλια σε διάρκεια 559 ημερών, διαθέτει πλήρωμα 6 ατόμων και το κόστος κατασκευής και ταξιδιού ήταν πάνω από 12 εκατομμύρια ευρώ.
Τον περασμένο μήνα μάλιστα το ηλιακό πλοίο διέσχισε το κανάλι του Σουέζ και κατευθύνθηκε προς τη Ζάκυνθο όπου και παρέμεινε δεμένο στο λιμάνι.
Ο Γάλλος καπετάνιος του ηλιακού καταμαράν Patrick Marchesseau δήλωσε ότι στόχος του ταξιδιού αυτού ήταν να δείξει στον κόσμο ότι ένα σκάφος μπορεί να διασχίσει τους ωκεανούς χωρίς να ρυπαίνει, χρησιμοποιώντας μόνο την ηλιακή ενέργεια.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...