Ορισμένα από τα ευρέως χρησιμοποιούμενα σε όλο τον κόσμο παρασιτοκτόνα και εντομοκτόνα καταστρέφουν τις μέλισσες, καθώς προκαλούν ζημιά στην ικανότητά τους να προσανατολίζονται, ενώ παράλληλα σκοτώνουν τις βασίλισσές τους, σύμφωνα με δύο επιστημονικές μελέτες, μία βρετανική και μία γαλλική, που επισημαίνουν την ανάγκη να βρεθούν καλύτερες εναλλακτικές λύσεις.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ντέιβ Γκούλσον του πανεπιστημίου του Στέρλινγκ και τον Μικαέλ Ανρί του Εθνικού Ινστιτούτου Αγροτικών Ερευνών (INRA) της Αβινιόν, που δημοσίευσαν τις σχετικές μελέτες στο περιοδικό "Science", μελέτησαν τις επιπτώσεις μιας κατηγορίας χημικών ουσιών, των νεονικοτινοειδών, που από τη δεκαετία του ΄90 χρησιμοποιούνται σε πάνω από 100 χώρες τόσο στη γεωργία, όσο και στους κήπους.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα παρασιτοκτόνα - που έχουν δημιουργηθεί έτσι ώστε να πλήττουν το νευρικό σύστημα των επιβλαβών παρασίτων - προκαλούν μείωση 85% στην παραγωγή των βασιλισσών.
Η μυστηριώδης και μαζική μείωση των πληθυσμών των μελισσών διεθνώς πλήττει όχι μόνον τους μελισσοκόμους, αλλά γενικότερα τη γεωργική παραγωγή, καθώς δυσκολεύει την επικονίαση των φυτών.
Σε ορισμένες χώρες ιδίως, οι αριθμοί των μελισσών έχουν υποχωρήσει δραματικά.
Πολλές αιτίες έχουν προταθεί για αυτή την εξέλιξη, όπως ασθένειες των μελισσών, παράσιτα, εντομοκτόνα- παρασιτοκτόνα ή ένας συνδυασμός αυτών και άλλων πιθανών αιτιών. Οι νέες μελέτες δείχνουν ότι τα παρασιτοκτόνα είναι σίγουρα ανάμεσα σε αυτές τις αιτίες.
Τα νεονικοτινοειδή, που μεταξύ άλλων χρησιμοποιούνται στις καλλιέργειες δημητριακών, συχνά ψεκάζονται στους σπόρους, πριν καν αυτοί φυτευτούν στο χώμα, με συνέπεια, καθώς το φυτό αναπτύσσεται, κάθε μέρος του να περιέχει το παρασιτοκτόνο, γεγονός που καθιστά το τελευταίο πιο αποτελεσματικό.
Τα σημερινά παιδιά δεν βγαίνουν συχνά για να παίξουν στον κήπο των σπιτιών τους, σύμφωνα με έρευνα από την Νέα Ζηλανδία, στην οποία συμμετείχαν περισσότερα από 700 παιδιά, ηλικίας 7 με 12 ετών, αλλά και οι γονείς και οι παππούδες τους.
Τα παιδιά περνούν πολύ ώρα μπροστά στον υπολογιστή, παίζοντας βιντεοπαιχνίδια και παρακολουθώντας τηλεόραση, αντί να παίζουν έξω με τους φίλους τους, είπε ο καθηγητής Γκραντ Σκόφιλντ, διευθυντής του Τεχνολογικού Κέντρου για Φυσική Δραστηριότητα και Διατροφή του πανεπιστημίου του Όκλαντ.
Σχεδόν τα μισά παιδιά δεν "παίζουν" καθημερινά, και αυτό ορίζεται ως μια μη δομημένη δραστηριότητα εξωσχολική, όπως ένα παιχνίδι κρίκετ στον κήπο ή ποδόσφαιρο στο ύπαιθρο.
Στον πρόλογο της έκθεσής του ο Σκόφιλντ γράφει ότι τα παιδιά θα πρέπει να "βγουν από την πρίζα" και να πάνε στον κήπο ή στην αυλή για να απελευθερώσουν την φαντασία τους. "Αφήστε τα να πάρουν κάποιο ρίσκο. Αφήστε τα να κάνουν λάθη. Έτσι μαθαίνουν", συμβουλεύει τους γονείς.
Ο ίδιος λέει ότι το μη δομημένο παιχνίδι είναι πολύ σημαντικό για την εξέλιξη του εγκεφάλου.
Η δραστηριότητα, το ανοργάνωτο παιχνίδι είναι σημαντικό για τα παιδιά γιατί έτσι αναπτύσσουν τις σημαντικές ικανότητες για την ζωή, αναπτύσσουν την φαντασία και την δημιουργικότητά τους, αλλά και τις κοινωνικές και πνευματικές τους λειτουργίες.
Κατά ειρωνικό τρόπο, ο Σκόφιλντ δήλωσε στο ραδιόφωνο της Νέας Ζηλανδίας ότι οι γονείς περνούν περισσότερο χρόνο με τα παιδιά τους σήμερα σε σχέση με πριν από 20-30 χρόνια, αλλά τον περισσότερο χρόνο καθισμένοι μέσα στο αυτοκίνητο.
Μεγάλης σπουδαιότητας επιστημονική συνεργασία για την ελληνική επιστήμη έχει ξεκινήσει το Αστεροσκοπείο Σκίνακα, με το διάσημο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας (Caltech).
Συμμετέχουν, επίσης, το Ινστιτούτο Max Planck Ραδιοαστρονομίας της Γερμανίας, το Διαπανεπιστημιακό Κέντρο Αστρονομίας και Αστροφυσικής της Ινδίας και το Πανεπιστήμιο Νικόλαος Κοπέρνικος της Πολωνίας.
«Η συνεργασία αφορά στην έρευνα των ενεργών γαλαξιών (που είναι γνωστοί και ως Κβάζαρς) και γενικά τα αστροφυσικά φαινόμενα υψηλών ενεργειών. Η συνεργασία επεκτείνεται σε τεχνολογίες αιχμής στις περιοχές της Οπτικής Πολαριμετρίας και της Προσαρμοστικής Οπτικής και περιλαμβάνει ανταλλαγές επιστημόνων, μεταπτυχιακών φοιτητών και τεχνικού προσωπικού όπως και την από κοινού χρήση επιστημονικών δεδομένων», ανέφερε ο Γιάννης Παπαμαστοράκης Ομότιμος Καθηγητής Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και ΙΤΕ
Η κατασκευή ενός πρωτοποριακού οργάνου το οποίο θα τοποθετηθεί στο τηλεσκόπιο των 1.3 μέτρων του Σκίνακα και θα μετράει την πόλωση του φωτός, που εκπέμπεται από εξωτικά αστροφυσικά αντικείμενα, θα αποτελέσει, σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα, την απαρχή αλλά και σημαντικό μέρος της συνεργασίας.
«Ο γενικότερος στόχος των ερευνών είναι η βαθύτερη κατανόηση των φυσικών φαινομένων που οδηγούν σε εκπομπή φωτός γύρω από υπερμαζικές μαύρες τρύπες, οι οποίες βρίσκονται στα κέντρα πολλών γαλαξιών. Πρέπει να αναφερθεί ότι οι Υπερμαζικές μαύρες τρύπες έχουν μάζα που είναι εκατομμύρια έως και δισεκατομμύρια φορές την μάζα του Ήλιου μας» σύμφωνα με τον καθηγητή.
Ο ούγγρος μαθηματικός Εντρέ Σεμεράντι, ο οποίος εργάζεται στο ουγγρικό Ινστιτούτο Μαθηματικών Άλφρεντ Ρένιι και στο τμήμα επιστήμης των υπολογιστών του αμερικανικού πανεπιστημίου Ράτγκερς, είναι ο φετινός αποδέκτης της κορυφαίας μαθηματικής διάκρισης στον κόσμο, του Βραβείου Άμπελ 2012, του λεγόμενου και «Νόμπελ» των μαθηματικών, όπως ανακοίνωσε η Νορβηγική Ακαδημία Επιστημών και Γραμμάτων.
Οι μαθηματικές εργασίες του Σεμεράντι έχουν βοηθήσει καθοριστικά στην ανακάλυψη των σχέσεων ανάμεσα στους αριθμούς και στις πληροφορίες, γι' αυτό έχουν συμβάλει καθοριστικά στην ανάπτυξη της θεωρίας της πληροφορικής και του Διαδικτύου.
Ο 71χρονος επιστήμονας, ο οποίος βραβεύεται για τις μελέτες του πάνω στα διακριτά μαθηματικά, τη συνδυαστική, τη θεωρία των αριθμών και στις μαθηματικές δομές, θα εισπράξει 6 εκατ. νορβηγικές κορώνες (περίπου 800.000 ευρώ) και η απονομή θα γίνει στο Όσλο στις 22 Μαϊου από τον νορβηγό βασιλιά Χάραλντ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, το "Science", το "Nature" και το "New Scientist".
Το βραβείο Άμπελ δίδεται κάθε χρόνο, από το 2003, και φέρει το όνομα του νορβηγού μαθηματικού Νιλς Χένρικ Άμπελ, που έζησε στις αρχές του 19ου αιώνα και έκανε πρωτοποριακό έργο στην άλγεβρα και την ανάλυση, αλλά πέθανε νεότατος, σε ηλικία μόλις 27 ετών, από φυματίωση.
Μεταξύ άλλων, ο Σεμεράντι ανέλυσε με ποιο τρόπο τα συστήματα που αποτελούνται από διακριτά μέρη, ακόμα κι αν είναι τυχαία, όσο κι αν μεγαλώνουν, διατηρούν μία δομή. Ιδιαίτερα γνωστό στους μαθηματικούς είναι ένα επί χρόνια δυσεπίλυτο πρόβλημα που απέδειξε το 1975 και σήμερα πια, ως θεώρημα, φέρει το όνομά του.
«Μέντορας» του Σεμεράντι ήταν ένας άλλος Ούγγρος και από τους πιο διάσημους μαθηματικούς του 20ού αιώνα, ο Πολ Έρντος, ο οποίος πέθανε το 1996.
Από την τελευταία Κυριακή Μαρτίου θα ισχύσει η θερινή ώρα, όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Συγκεκριμένα στις 03.00 τα ξημερώματα της Κυριακής, οι δείκτες των ρολογιών θα πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα μπροστά και να δείξουν 04.00.
Η θερινή ώρα θα ισχύσει μέχρι την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου, οπότε επανέρχεται η χειμερινή ώρα.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ένα γενετικό «διακόπτη» που ενεργοποιείται την άνοιξη, μόλις αρχίζει να ανεβαίνει η θερμοκρασία στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα τα λουλούδια να ανθίζουν στην ώρα τους.
Όπως ανακαλύφθηκε, ένα και μόνο γονίδιο ενεργοποιεί τη διαδικασία της ανθοφορίας, μόλις επιτευχθεί ένα συγκεκριμένο «κατώφλι» θερμοκρασίας.
Οι ερευνητές του βρετανικού Κέντρου Innes και των πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Κέμπριτζ, με επικεφαλής τον Φίλιπ Γουίγκι, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το BBC, πιστεύουν ότι η ανακάλυψη θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για τη βελτίωση της ανθεκτικότητας των καλλιεργούμενων φυτών λόγω της κλιματικής αλλαγής και της αναμενόμενης περαιτέρω ανόδου της θερμοκρασίας.
Οι επιστήμονες, εδώ και εκατοντάδες χρόνια, γνωρίζουν ότι όταν αρχίζει να ζεσταίνει ο καιρός μετά το χειμώνα, τα φυτά βγάζουν άνθη. Το ερώτημα μέχρι σήμερα ήταν πώς ακριβώς καταφέρνουν να ελέγχουν την ανθοφορία τους με τόση ακρίβεια.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, δύο είναι οι μηχανισμοί που χρησιμοποιούν τα φυτά για να «καταλαβαίνουν» τον ερχομό της άνοιξης: η μέτρηση της διάρκειας της μέρας (όταν μεγαλώνει, έρχεται η άνοιξη) και οι αλλαγές στην θερμοκρασία.
Το δεύτερο επιτυγχάνεται μέσω του διακόπτη-γονιδίου, με την ονομασία PIF4, το οποίο επιτρέπει στα φυτά να αναγνωρίζουν πότε η θερμοκρασία ανέβηκε στο σημείο που πρέπει να βγάλουν άνθη.
Το εν λόγω γονίδιο ενεργοποιείται μόνο όταν η θερμοκρασία ανέβει. Αν πέσει η θερμοκρασία γύρω από το φυτό, τότε το γονίδιο απενεργοποιείται.
Φανταστείτε τον σκληρό δίσκο σαν μία τεράστια αποθήκη. Εκεί βρίσκονται τα αρχεία που χρειάζεστε, τα παιχνίδια που έχετε εγκαταστήσει, τα προγράμματά σας, τα τραγούδια σας, οι ταινίες σας. Κάθε φορά που χρειάζεστε κάτι, ο σκληρός δίσκος αναλαμβάνει να το αναζητήσει και να το ανασύρει από το σημείο που βρίσκεται αποθηκευμένο.

Οι σκληροί δίσκοι πλέον είναι τριών τεχνολογιών. Οι «παραδοσιακοί» σκληροί δίσκοι (HDD), οι Solid State Drives (SSD), και οι υβριδικοί. Ας δούμε την κάθε κατηγορία ξεχωριστά.
Οι κλασσικοί σκληροί δίσκοι μοιάζουν με τα παλιά... πικάπ. Αποτελούνται από έναν ή περισσότερους δίσκους και αντίστοιχες «βελόνες» που συγκεντρώνουν τα δεδομένα. Ανάλογα με το πόσο γρήγορα «γυρίζει» ο δίσκος, τόσο πιο γρήγορος είναι. Για παράδειγμα ένας δίσκος που «γυρίζει» με 5400 στροφές το λεπτό είναι πιο αργός από έναν που γυρίζει με 7200 στροφές το λεπτό. Επίσης, όπως και η βελόνα ενός πικάπ, έτσι και η βελόνα του δίσκου κινείται ανάλογα με το πού βρίσκονται τα δεδομένα.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...