
Στη φιλολογική ορολογία ο όρος λιπόγραμμα (lipogram στα αγγλικά και γαλλικά, lipogramma στα Ιταλικά) δηλώνει το κείμενο από το οποίο απουσιάζει εντελώς ένα συγκεκριμένο γράμμα της αλφαβήτου. Η μανία αυτή είναι αρκετά παλιά και μάλλον έχει τις ρίζες της στην πρόθεση του συγγραφέα να καταπιαστεί με κάτι δύσκολο και πρωτόγνωρο (και αφύσικο). Η γλώσσα στα λιπογράμματα δεν είναι πάντοτε φυσική, αφού η επιλογή των λέξεων κατευθύνεται από τους περιορισμούς που έχει ορίσει ο συγγραφέας.

ΠΗΓΗ: perierga.gr

Ευχαριστούμε την εταιρεία 3Τ-Πολυδομική για τη φιλοξενία που μας προσφέρει στο server της, και για το έτος

Συντονιστείτε στο μουσικό μας κανάλη ΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ στο YouTube, για περισσότερα δικά μας τραγούδια...

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 97 guests και κανένα μέλος
Γεγονός είναι ότι οι αστροναύτες τόσο στα διαστημικά λεωφορεία όσο και στο διαστημικό σταθμό Mir έκαναν πειράματα με ζωντανή φλόγα. Τα αποτελέσματα όμως ήταν διαφορετικά απ' ό,τι στη Γη. Τη στιγμή ακριβώς που άναβαν το κερί, η φλόγα είχε χρώμα ανοιχτό κίτρινο και σφαιρικό σχήμα. Μετά από 8-10 δευτερόλεπτα το κίτρινο χρώμα εξαφανιζόταν και η φλόγα γινόταν μπλε και έπαιρνε ημισφαιρικό σχήμα. Στη συνέχεια το ημισφαίριο αυτό μίκραινε σε μέγεθος και σε ένταση, μέχρι που το φως έσβηνε – κάτι που κατά κανόνα συνέβαινε μετά από λίγα λεπτά, ανάλογα, κάθε φορά, με τη σύσταση του κεριού και την περιεκτικότητα του αέρα σε οξυγόνο. Αυτό οφείλεται στο ότι η καύση δημιουργεί διοξείδιο του άνθρακα, που είναι πιο βαρύ από τον αέρα.
Στη Γη, το διοξείδιο του άνθρακα πάει πάντα προς τα κάτω λόγω της βαρύτητας, αλλά σ' ένα περιβάλλον χωρίς βαρύτητα παραμένει γύρω από τη φλόγα, η οποία όλο και αδυνατίζει, μέχρι που τελικά σβήνει.
«Ο τόπος μας»
Ανεβήκαμε πάνω στο λόφο να δούμε τον τόπο μας - φτωχικά, μετρημένα χωράφια, πέτρες, λιόδεντρα. Αμπέλια τραβάν κατά τη θάλασσα. Δίπλα στ' αλέτρι καπνίζει μια μικρή φωτιά. Του παππουλή τα ρούχα τα σιάξαμε σκιάχτρο για τις κάργιες. Οι μέρες μας παίρνουν το δρόμο τους για λίγο ψωμί και μεγάλες λιακάδες. Κάτω απ' τις λεύκες φέγγει ένα ψάθινο καπέλο. Ο πετεινός στο φράχτη. Η αγελάδα στο κίτρινο.
Πώς έγινε και μ' ένα πέτρινο χέρι συγυρίσαμε το σπίτι μας και τη ζωή μας; Πάνω στ' ανώφλια είναι η καπνιά, χρόνο το χρόνο, απ' τα κεριά του Πάσχα - μικροί μικροί μαύροι σταυροί που χάραξαν οι πεθαμένοι γυρίζοντας απ' την Ανάσταση. Πολύ αγαπιέται αυτός ο τόπος με υπομονή και περηφάνεια. Κάθε νύχτα απ' το ξερό πηγάδι βγαίνουν τ' αγάλματα προσεχτικά κι ανεβαίνουν στα δέντρα.Γιάννης Ρίτσος
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...