Η απόδοση πραγματικών αντικειμένων σε τρισδιάστατα μοντέλα αποτελεί μία πολύπλοκη, δαπανηρή διαδικασία. Αυτό σκοπεύει να αλλάξει το Rubicon 3D: ένας απλός, αλλά ταυτόχρονα ισχυρός τρισδιάστατος scanner χαμηλού κόστους, που χρησιμοποιεί μία webcam και λέιζερ για να δημιουργήσει ακριβή τρισδιάστατα μοντέλα αντικειμένων.

Το Rubicon 3D αποτελεί ένα επιτυχημένο πρόγραμμα χρηματοδότησης του Indiegogo και του Kickstarter, όπου έχει ήδη καλύψει τις απαιτήσεις του (το όριο των 5.000 λιρών που είχε τεθεί) συγκεντρώνοντας ήδη 12.000 λίρες.
Το σύστημα χρησιμοποιεί μία «κανονική» webcam, την οποία πρέπει να παρέχει ο χρήστης, σε συνδυασμό με δύο λέιζερ και μία περιστρεφόμενη βάση, όπου τοποθετείται το αντικείμενο ενδιαφέροντος. Η webcam λαμβάνει εικόνα του αντικειμένου με και χωρίς τη χρήση λέιζερ που «σαρώνουν» την επιφάνειά του. Στη συνέχεια, η βάση περιστρέφεται 45 μοίρες, και η διαδικασία ξαναρχίζει. Μετά από μία σειρά περιστροφών, που έχουν καλύψει κάθε γωνία του αντικειμένου, το λογισμικό που συνοδεύει το σύστημα συγκρίνει τις εικόνες και καταλήγει σε «συμπέρασμα» για το σχήμα του αντικειμένου.
Το Pac-Man είναι χωρίς υπερβολή το δημοφιλέστερο arcade game όλων των εποχών, κάνοντας θραύση από την πρώτη κιόλας μέρα της εμφάνισής του στις κονσόλες, με ουρές μικρών και μεγάλων να περιμένουν να πάρουν θέση! Το παιχνίδι εμφανίσθηκε πρώτη φορά στις 12 Μαΐου 1980 στην Ιαπωνία, παίρνοντας σιγά σιγά το δρόμο του προς τις αγορές της Ευρώπης και της Αμερικής. Πολύ σύντομα ο Pac-Man κατέκτησε τον κόσμο... τρώγοντας ασταμάτητα τελίτσες και φαντάσματα μέσα σε έναν λαβύρινθο.

«Δεν είναι εύκολο να δημιουργήσεις ένα επιτυχημένο παιχνίδι, πόσω μάλλον κάποιο που βασίζεται αποκλειστικά στο... φαγητό!», αναφέρει ο σχεδιαστής Toru Iwatani, υπάλληλος στην εταιρεία Namco, ο οποίος εμπνεύστηκε από το στρογγυλό σχήμα της... πίτσας (που της λείπει ένα κομμάτι) αλλά και από τον ιαπωνικό χαρακτήρα για το «στόμα» στη στρογγυλεμένη, όμως, εκδοχή του. Το αρχικό όνομα του παιχνιδιού ήταν «Pakkuman», εμπνευσμένο από την ιαπωνική λέξη «Paku-Paku», η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει το θόρυβο που κάνει κανείς ανοιγοκλείνοντας το στόμα του, αλλάζοντας σε Puck-Man μόλις κυκλοφόρησε στην αγορά.
Επιστήμονες από το φημισμένο τεχνολογικό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ, ΜΙΤ, προχώρησαν στην κατασκευή ενός «έξυπνου» βραχιολιού, το οποίο έχει τη δυνατότητα να ρυθμίζει τη θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος.
Το όνομα της νέας πρωτότυπης συσκευής είναι Wristify. Πρόκειται για ένα θερμοηλεκτρικό βραχιόλι από κράμα χαλκού, το οποίο ελέγχει συνεχώς τη θερμοκρασία του σώματος.
Λειτουργεί με μπαταρία ιόντων λιθίου. Έχει αυτονομία 8 ώρες. Διαθέτει σύστημα που συγκρίνει τη θερμοκρασία του σώματος με την αντίστοιχη του περιβάλλοντος.
Ο χρήστης έχει προεπιλέξει την επιθυμητή γι' αυτόν θερμοκρασία και το βραχιόλι «αντιδρά» ανάλογα, ψυχραίνοντας ή θερμαίνοντας το σημείο του δέρματος, στο οποίο βρίσκεται.
Το εγχείρημα ξεκίνησε αρχικά όταν ερευνητές του ΜΙΤ παρατήρησαν ότι το δέρμα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο, ακόμη και σε πολύ μικρές και ταχύτατες μεταβολές θερμοκρασίας.
Οι συγκεκριμένες διακυμάνσεις έχουν, ωστόσο, αντίκτυπο σε ολόκληρο το σώμα μας. Αρκεί, όπως ανέφεραν οι επιστήμονες, μια αλλαγή κατά 0,1 βαθμούς Κελσίου ώστε το ανθρώπινο σώμα να «αισθανθεί» θερμότερο ή ψυχρότερο.
Ο Βρετανός αρχιτέκτονας Ron Herron πρότεινε για πρώτη φορά τη δημιουργία της μετακινούμενης πόλης στη δεκαετία του 1960, αλλά χρειάστηκε να περάσουν πέντε δεκαετίες για να την κάνει κάποιος πραγματικότητα.

Το αρχιτεκτονικό γραφείο Architizer παρουσιάζει ένα σπουδαίο μηχανικό και αρχιτεκτονικό έργο, μια πόλη που αναπτύσσεται πάνω σε ράγες και μπορεί εύκολα να μετακινηθεί από το ένα σημείο στο άλλο ανάλογα με τις ανάγκες.
Μια εντυπωσιακή δομή με κατοικίες, πλατείες και καταστήματα που θυμίζει κάτι από ταινία επιστημονικής φαντασίας σχεδιάστηκε από τον Ισπανό αρχιτέκτονα Manuel Domínguez για την τελική διατριβή του. Και μπορεί να φαντάζει ως μια ουτοπική ιδέα όμως «οι οικιστικές ανάγκες σε πολλά μέρη του πλανήτη κάνουν την πρότασή του να φαίνεται λιγότερο παράλογη από ό,τι κατά το παρελθόν», αναφέρουν άτομα από το αρχιτεκτονικό γραφείο Architizer.
Ισχύουν, άραγε, όλα αυτά τα κλισέ που θέλουν τα μοναχοπαίδια κακομαθημένα, εγωκεντρικά και ακοινώνητα; Και πώς πρέπει να χειριστούμε το μονάκριβό μας, ώστε να εξελιχθεί σε έναν ισορροπημένο ενήλικο;
Πριν από μερικές δεκαετίες, στη γενιά των γονιών μας, οι οικογένειες μ' ένα παιδί ήταν ελάχιστες, και μάλιστα η απόκτηση ενός και μόνο παιδιού σπάνια ήταν ζήτημα επιλογής. Ένα παιδί είχαν συνήθως τα ζευγάρια που δεν προλάβαιναν ή δεν μπορούσαν να αποκτήσουν δεύτερο, τρίτο ή τέταρτο. Έτσι, η έκφραση μοναχοπαίδι κατέληξε με αρνητική σημασία, καθώς τα παιδιά αυτά θεωρούνταν κακομαθημένα, ίσως και «προβληματικά». Σήμερα, όμως, τα πράγματα έχουν αλλάξει, καθώς ολοένα και περισσότερα ζευγάρια επιλέγουν να αποκτήσουν ένα μόνο παιδί, επειδή πιθανώς θεωρούν ότι θα μπορέσουν να το μεγαλώσουν καλύτερα απ' ό,τι αν είχαν περισσότερα.
Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες για το πόσα παιδιά θα πρέπει να έχει ένα ζευγάρι, γιατί τελικά δεν παίζει ρόλο μόνο το μέγεθος της οικογένειας για το πόσο καλά θα λειτουργεί, αλλά και οι σχέσεις και η δυναμική που αναπτύσσονται μέσα της. Πάντως οι οικογένειες μ' ένα παιδί είναι ένα ολοένα και συχνότερο φαινόμενο επειδή:
Δεν είναι μύθος - οι γυναίκες μπορούν πράγματι να διαχειρίζονται πολλά πράγματα ταυτόχρονα, τουλάχιστον σε κάποιες περιπτώσεις, σύμφωνα με νέα μελέτη. Βρετανοί ψυχολόγοι ανακάλυψαν ότι οι άνδρες είναι πιο αργοί και λιγότερο οργανωμένοι σε ό,τι αφορά την ταχεία εναλλαγή μεταξύ διαφορετικών καθηκόντων (multitasking), όπως αναφέρουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «BMC Psychology».

Στο άρθρο αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Το ερώτημα τώρα είναι γιατί συμβαίνει αυτό. Και επίσης αφορά όλους τους τύπους του multitasking ή μόνο κάποιους;».
Σε κάθε περίπτωση, όπως αναφέρει ένας εκ των δύο συγγραφέων της μελέτης, ο δρ Γκίτζμπερτ Στόετ από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, αν πράγματι αποδειχθεί και από άλλες μελέτες - με δεδομένο μάλιστα ότι τα ερευνητικά στοιχεία σχετικά με το ζήτημα είναι πολύ «φτωχά» - ότι οι άνδρες είναι πιο αργοί από τις γυναίκες στην εκτέλεση διαφορετικών καθηκόντων, τότε θα πρέπει να αλλάξουν πολλά στον τρόπο οργάνωσης των χώρων εργασίας.

Πέντε νέες επιστημονικές έρευνες μας αποκαλύπτουν τις 5 κακές συνήθειες που είναι ικανές να «δολοφονήσουν» τον γάμο μας!
Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ohio, υποστηρίζουν πως οι τροφές πλούσιες σε κορεσμένα λιπαρά μπορούν να κάνουν κακό εκτός από την υγεία και.. στην σχέση μας. Για τις ανάγκες της συγκεκριμένης μελέτης , ζητήθηκε από ζευγάρια να καταναλώσουν δύο ειδών γεύματα. Ο ένας από τους δύο συντρόφους έφαγε ένα πολύ λιπαρό και «βαρύ», ενώ ο άλλος ένα πολύ ελαφρύ και υγιεινό γεύμα. Στην συνέχεια τους ζητήθηκε να συζητήσουν μεταξύ τους «ευαίσθητα» θέματα, όπως τα χρήματα, οι δουλειές του σπιτιού και ο τρόπος που μεγαλώνουν τα παιδιά. Στη συνέχεια, τους έγιναν αιματολογικές εξετάσεις, οι οποίες έδειξαν ότι τα λιπαρά φαγητά κάνουν τους ανθρώπους να στρεσάρονται περισσότερο και να γίνονται πιο επιρρεπείς στους συζυγικούς καβγάδες.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...