ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Ένα τρακτέρ - ρομπότ, το οποίο μπορεί να σπέρνει, να θερίζει και να κάνει όλες τις αγροτικές δουλειές χωρίς την ανθρώπινη παρουσία παρουσίασε η αμερικανική εταιρία Kinze Manufacturing Inc.

Το τρακτέρ μπορεί να αποφύγει όλα τα εμπόδια που συναντά στο δρόμο του, ενώ έχει τη δυνατότητα να δουλεύει ακόμα και στο σκοτάδι.

Στόχος της εταιρεία είναι να βοηθήσει τους αγρότες παρέχοντάς τους ένα εργαλείο που θα τους αποβάλλει από την σκληρή και κοπιαστική εργασία, ώστε να αυξηθεί η παραγωγή και κατ' επέκταση, η κερδοφορία.

Ωστόσο, οι ίδιοι οι αγρότες δεν βλέπουν με καλό μάτι αυτή την εξέλιξη, καθώς θεωρούν πως μια τέτοια εφεύρεση είναι ικανή να τους καταστήσει περιττούς.

Το ρομπότ-τρακτέρ υποβλήθηκε σε δοκιμασίες στο εργαστήριο επί δύο χρόνια, πριν αφεθεί μόνο του στα χωράφια, όπου για αρχή τα κατάφερε καλά.

Ωστόσο, θα χρειαστούν πολλές ακόμα δοκιμές για το πως θα αντιδράσουν τα ζώα της φάρμας στην παρουσία του ρομπότ, αφού είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιείται η ρομποτική τεχνολογία στις μεγάλες καλλιέργειες.

Επιστήμονες στις ΗΠΑ δημιούργησαν την πιο ολισθηρή επιφάνεια που έχει ποτέ υπάρξει. Το επίτευγμα, μπορεί να αξιοποιηθεί σε ποικίλες εφαρμογές, όπως στο «τέλειο» αντικολλητικό τηγάνι, σε τζάμια που αυτοκαθαρίζονται, σε ρούχα που δεν μουσκεύουν από τη βροχή, ακόμα και σε τοίχους που δεν θα «σηκώνουν» γκράφιτι, καθώς κανένα υγρό (λάδι, νερό, αίμα κ.α.), αλλά και πολλά στερεά, δεν μπορούν να σταθούν πάνω στο νέο υλικό.

Στο παρελθόν είχαν αναπτυχθεί και άλλα υδρόφοβα (υδραπωθητικά) υλικά, που μιμούνταν κυρίως τα ολισθηρά φύλλα του λωτού, αλλά ποτέ έως τώρα δεν είχε καταστεί κάτι τέτοιο δυνατό σε αυτό το βαθμό με πιο πολύπλοκα υγρά, πέρα από το νερό.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, με επικεφαλής την καθηγήτρια Τζοάνα Άϊζενμπεργκ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Nature», χρησιμοποίησαν φύλλα από ένα σαρκοβόρο φυτό (το νηπενθές) για να αναπτύξουν το νέο «σούπερ-υγρόφοβο» υλικό, το οποίο απωθεί σχεδόν κάθε υγρό που πέφτει πάνω του.

Ουσιαστικά οι επιστήμονες αντέγραψαν την μοριακή δομή των συγκεκριμένων φύλλων που δεν έχουν τριβή.

Η νέα επιφάνεια παραμένει άκρως ολισθηρή τόσο σε συνθήκες παγετού, όσο και υγρασίας, καθώς επίσης και σε μεγάλη ατμοσφαιρική πίεση αντίστοιχη με αυτήν που ασκείται επτά χιλιόμετρα κάτω από τη θάλασσα. Όταν σχιστεί με μαχαίρι, το νέο υλικό (με την ονομασία Slips) αυτό-επιδιορθώνεται σχεδόν αμέσως και διατηρεί τις υγραπωθητικές ιδιότητές του.

Σημαντική διάκριση πέτυχε η ομάδα φοιτητών του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, η οποία συμμετείχε στον διαγωνισμό Formula Student SAE 2011, που πραγματοποιήθηκε στην Ιταλία, κατακτώντας την πρώτη θέση.

Ειδικότερα, η φοιτητική ομάδα "Centaurus" του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κατέκτησε την 1η θέση στον φοιτητικό διαγωνισμό Formula Student SAE (Class 3), που διοργανώθηκε από την SAE (Society of Automotive Engineers) και την ΑΤΑ (Associazione Tecnica dell'Automobile) και πραγματοποιήθηκε στις αρχές του μήνα, στην πίστα αγώνων αυτοκινήτου στο Varano d' Melegari της Ιταλίας.

Στον διαγωνισμό Formula Student SAE συμμετέχουν φοιτητικές ομάδες Πολυτεχνικών Σχολών απ' όλο τον κόσμο, με στόχο τη μελέτη, τον σχεδιασμό και την κατασκευή μονοθέσιου αγωνιστικού αυτοκινήτου, με κριτήρια αξιολόγησης τα στοιχεία πρωτοτυπίας, καινοτόμες σχεδιαστικές προτάσεις και τεχνολογικές λύσεις, κόστος κατασκευής κ.τλ.

Η ομάδα "Centaurus", που αποτελείται από τους Έλληνες φοιτητές Στέφανο Αθανασιάδη, Απόστολο Βεντούρα, Πέτρο Επισκόπου, Λάμπρο Μπίζα, Κωνσταντίνα Γιακουμή, Ανδρέα Λεβεντάκη, Στέφανο Μανιό, Αθανάσιο Τσαπερλή και Χρήστο Καραναστάση, με συντονιστή τον λέκτορα του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών Αλέξη Κερμανίδη, συστάθηκε τον Οκτώβριο του 2009. Συμμετείχε για πρώτη φορά στον συγκεκριμένο διαγωνισμό στο επίπεδο Class 3, που περιλαμβάνει μελέτη, σχεδιασμό κι ανάλυση κόστους των μηχανολογικών τμημάτων του αυτοκινήτου.

«Έψαχνα παντού για δουλειά στην Αθήνα, αλλά έβρισκα πόρτες κλειστές. Στην Ελλάδα υπάρχει μόνο ανεργία. Όταν έστειλα το βιογραφικό μου στο Facebook, δεν περίμενα ότι θα μου απαντήσουν καν. Πίστευα, όμως, στον εαυτό μου και χαίρομαι που μου προσφέρθηκε αυτή η θέση»...

Αυτά λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο 23χρονος Μυτιληνιός Γιώργος Καρνάς, απόφοιτος Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πειραιά, με μεταπτυχιακό στο Cambridge.

Η αγάπη του για τους υπολογιστές και η θέλησή του να κάνει καριέρα στον χώρο αυτόν -μαζί φυσικά με τις σπουδές του- ήταν το εισιτήριό του για τη Σίλικον Βάλεϋ, στο Σαν Φρανσίσκο, όπου εδρεύει το Facebook.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μυτιλήνη, από τον καθηγητή Φυσικής Δημήτρη Καρνά, από τον Πολιχνίτο της Λέσβου, και την καθηγήτρια Αγγλικών Μαρία Τσολάτη από τη Μυτιλήνη.

Έμεινε για πολλά χρόνια στη Χρυσομαλλούσα και όταν πήγε στο Λύκειο, νέα του γειτονιά έγινε η Καλλιθέα.

Αποφοίτησε από το 2ο Ενιαίο Λύκειο Μυτιλήνης στα Υφαντήρια (το σημερινό 3ο Λύκειο) και από τότε που εγκατέλειψε το νησί του για σπουδές, δεν επέστρεψε ξανά, παρά μόνον για διακοπές.

Ο τότε λυκειάρχης του, Νίκος Θεοδωρέλλης, θυμάται για τον Γιώργο Καρνά: «Αυτό το παιδί είχε τρομερές επιδόσεις στους υπολογιστές. Είχε πάθος και μας εντυπωσίαζε πάντα. Μάλιστα, όταν ακόμη πήγαινε στο Γυμνάσιο και τότε ήταν τα πρώτα χρόνια που παίρναμε υπολογιστές στα σχολεία, κάθε φορά που είχαμε κάποιο πρόβλημα φωνάζαμε εκείνον και τα συντόνιζε όλα.