Η NASA εγκαταλείπει τα Windows στους φορητούς υπολογιστές του ISS...

Αν έχετε ακόμη αμφιβολίες για το αν θα πρέπει να εγκαταστήσετε κάποια διανομή του LINUX, αντί των WINDOWS, στον υπολογιστή σας διαβάστε τα παρακάτω άρθρο σχετικά με το λειτουργικό που θα αρχίσει να χρησιμοποιεί ο διαστημικός σταθμός ISS στους υπολογιστές του.

Οι βασικοί λόγοι της μετάβασης στο LINUX είναι ότι πρόκειται για ανοιχτό λογισμικό, πολύ σταθερό στην λειτουργία του και το κυριότερο είναι "αδύνατο" να το βλάψει κάποιος ιός.

Στην ιστοσελίδα news.in.gr/science-technology αναφέρονται τα παρακάτω:

Οι φορητοί υπολογιστές που χρησιμοποιεί το πλήρωμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού εγκαταλείπουν τα Windows της Microsoft για χάρη του Linux.

«Μεταφέραμε ορισμένες βασικές λειτουργίες από τα Windows στo Linux επειδή χρειαζόμασταν ένα σταθερό και αξιόπιστο λειτουργικό σύστημα -ένα σύστημα που μας επιτρέπει να διορθώνουμε ή να προσαρμόζουμε το λογισμικό στις ανάγκες μας» δήλωσε εκπρόσωπος της United Space Alliance, ένας εργολάβος της NASA που έχει αναλάβει τη διαχείριση των φορητών.

Ένας υπολογιστής αξίας 15 εκατομμυρίων δολαρίων, ο οποίος χρησιμοποιεί την κβαντική φυσική για να αυξήσει τις επιδόσεις του θα εγκατασταθεί σε εγκατάσταση της NASA. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία θα μοιράζεται τον υπολογιστή με την Google και μέλη της επιστημονικής κοινότητας που θα αξιοποιούν τις μεγάλες δυνατότητες του νέου μηχανήματος, το οποίο θεωρείται πως είναι 3.600 (και άνω, σε κάποιες περιπτώσεις) φορές πιο γρήγορο από τους σημερινούς «συμβατικούς» υπολογιστές.

Ο επεξεργαστής D-Wave Two χρησιμοποιεί μία τεχνική ονόματι quantum tunneling, η οποία του επιτρέπει να λύνει μαθηματικά προβλήματα σε κλάσματα δευτερολέπτου, ουσιαστικά δοκιμάζοντας όλες τις πιθανές λύσεις και επιλέγοντας την καλύτερη.

Ο υπολογιστής θα εγκατασταθεί στο Ames Research Center στην Καλιφόρνια, και οι επιδόσεις του θα αποτελέσουν κριτήριο πάνω στο κατά πόσον μπορεί η τεχνολογία κβαντικών υπολογιστών να βοηθήσει στην εξέλιξη του machine learning και της τεχνητής νοημοσύνης. Ερευνητές από πανεπιστήμια θα έχουν την ευκαιρία να αξιοποιήσουν το 20% του χρόνου του υπολογιστή, μέσω της USRA (Universities Space Research Association).

Μια αμερικανική εταιρεία υποστηρίζει ότι επινόησε μια νέα τεχνολογία παραγωγής αιολικής ενέργειας, η οποία είναι έξι φορές αποδοτικότερη από τις συμβατικές και μπορεί να μειώσει το κόστος λειτουργώντας σε ένα ευρύτερο φάσμα καιρικών συνθηκών.

Σύμφωνα με τη Sheer Wind, το σύστημα Invelox μπορεί να λειτουργήσει παράγοντας ενέργεια ακόμη και όταν στην περιοχή πνέουν άνεμοι ταχύτητας 1,5-3 χιλιομέτρων την ώρα. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν πρόκειται για μια συμβατική ανεμογεννήτρια με πτερύγια, αλλά για μια κατασκευή με άξονα έναν πύργο ύψους περίπου 13 μέτρων που καταλήγει σε ένα «χωνί».

Πετυχημένη ήταν η δοκιμαστική πτήση ενός επιβατικού αεροσκάφους που κάλυψε απόσταση 800 χλμ με ένα νέο επαναστατικό αυτόνομο σύστημα πλοήγησης. Το σκάφος κινήθηκε σε αεροδιαδρόμους που χρησιμοποιούν τα επιβατικά αεροσκάφη και τον έλεγχό του είχε ένας πιλότος που βρισκόταν σε ένα γραφείο στο έδαφος.

Το νέο σύστημα αναπτύσσουν επιστήμονες του προγράμματος ASTRAEA που χρηματοδοτείται από τη βρετανική κυβέρνηση καθώς και από επτά μεγάλες εταιρείες αεροναυτικής όπως η British Aerospace Jestream. Στόχος τους είναι η ανάπτυξη ενός προηγμένου συστήματος αυτόνομης πλοήγησης για χρήση σε επιβατικά αεροσκάφη. Ενα σύστημα που θα είναι αρκετά βήματα πιο μπροστά από τον «αυτόματο πιλότο» ο οποίος χρησιμοποιείται σήμερα στις πτήσεις επιβατικών αεροσκαφών.

Πριν από έναν μήνα το νέο σύστημα τοποθετήθηκε σε ένα επιβατικό αεροσκάφος 19 θέσεων αλλά οι λεπτομέρειες της πτήσης δημοσιοποιήθηκαν τώρα. Το σκάφος ξεκίνησε από το Λανκασάιρ στην Αγγλία και ολοκλήρωσε την πτήση του στην πόλη Ινβερνές στη Σκοτία. Στο σκάφος επέβαιναν ένας πιλότος και τεχνικοί. Η απογείωση έγινε από τον πιλότο, ο οποίος αμέσως μόλις το σκάφος βρέθηκε στον αέρα, έθεσε σε λειτουργία το αυτόνομο σύστημα πλοήγησης. Το σκάφος κάλυψε χωρίς κανένα πρόβλημα τη διαδρομή και ο πιλότος πήρε ξανά τον έλεγχό του μόνο για τη διαδικασία της προσγείωσης.

Στόχος της συγκεκριμένης πτήσης ήταν να δοκιμαστεί ο μηχανισμός «εντοπισμού-αποφυγής» του συστήματος. Το κατά πόσο δηλαδή μπορεί το σύστημα να διατηρεί τις σωστές αποστάσεις από άλλα αεροσκάφη που κινούνται στον ίδιο αεροδιάδρομο με εκείνο και κυρίως αν μπορεί να εντοπίζει κάποιο πιθανό «εμπόδιο» ή κίνδυνο και να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για να τον αποφύγει. Σε αυτό το στάδιο των δοκιμών οι ερευνητές επέλεξαν να μην θέσουν το σύστημα σε πραγματικές συνθήκες κινδύνου.